|
Ορισμένοι άνθρωποι βλέπουν τα μήλα στα δέντρα λίγο πιο κόκκινα από το κανονικό και το κοκκίνισμα στο μάγουλο ενός μωρού, λίγο πιο ροζ. Αυτή η ροζ θέα του κόσμου είναι το επακόλουθο μιας διαφοράς σε ένα αμινοξύ των ερυθρών φωτοχρωστικών του ματιού. Ήδη από το 1881, οπότε και ο Λορντ Ρέιλι εφηύρε έναν τρόπο καθορισμού των χρωμάτων που βλέπουν οι άνθρωποι, οι επιστήμονες προσπαθούσαν να βρουν πώς και γιατί οι άνθρωποι ζουν σε τόσο διαφορετικούς, χρωματικώς, κόσμους. Φαίνεται να υπάρχουν αναρίθμητες αποχρώσεις στην έγχρωμη όραση του ανθρώπου, που κυμαίνονται από τη μαυρόασπρη αντίληψη του κόσμου έως την αυξημένη ευαισθησία σε ορισμένα χρώματα πέρα από την φυσιολογική κλίμακα. Μία από τις πιο κοινές κι εντυπωσιακές ποικιλίες της έγχρωμης οράσεως εμφανίζεται μεταξύ των Καυκασιανών ανδρών, από τους οποίους οι μισoί σχεδόν απολαμβάνουν τον κόσμο λίγο πιο ροζ από όσο είναι στην πραγματικότητα, λόγω της αυξημένης - ευαισθησίας που έχουν στο ερυθρό φως.
Επιστήμονες αποκάλυψαν πριν περίπου από μία δεκαετία ότι οι άνδρες με μεγαλύτερη ευαισθησία στο ερυθρό φως είχαν κάποιο συγκεκριμένο αμινοξύ στην πλευρά - κλειδί μιας πρωτείνης, που σχετίζεται με τις χρωστικές του ματιού, ενώ οι άνδρες που έχουν μικρότερη ευαισθησία έχουν ένα άλλο αμινοξύ. Καθώς το φως εισέρχεται στο μάτι, "χτυπά" στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού, όπου βρίσκονται οι υποδοχείς του φωτός που καλούνται κωνία. Τα κωνία είναι γεμάτα με φωτοχρωστικές ουσίες, οι οποίες επιτρέπουν στο άτομο να αντιληφθεί τα χρώματα. Ορισμένα κωνία περιέχουν την κόκκινη φωτοχρωστική, ένα είδος πρωτείνης, στα τοιχώματά τους. Οι φωτoχρωστικές συνδέονται στενά με τους "συνεργάτες" τους στην έγχρωμη όραση, τις χρωμοφόρες ουσίες. Οι χρωμοφόρες ουσίες, που παράγονται από τη βιταμίνη Α, απορροφούν το φως με διαφορετική ένταση, αναλόγως με την ποσότητά τους που περιέχεται σε κάθε φωτοχρωστική. Έτσι η ύπαρξη ενός συγκεκριμένου αμινοξέος μπορεί να αλλάξει την ποσότητα αυτή, με αποτέλεσμα να αλλάζει και τον τρόπο αντιλήψεως του ερυθρού από το μάτι. Επιπλέον είναι γνωστό πως οι δύο κόκκινες φωτοχρωστικές επιτρέπουν στο μάτι να αντιλαμβάνεται διαφορετικά το φως. Τα δύο είδη έγχρωμης οράσεως, των οποίων έχει ανιχνευθεί η μοριακή βάση, διαφέρουν ελάχιστα. Η διαφορά όμως γίνεται αντιληπτή.
|
