Ένας απλός κι αρκετά αποτελεσματικός τρόπος που διαθέτουν τα έντομα για να αντιμετωπίσουν τους εχθρούς τους, είναι το τσίμπημα. Όταν καταλάβουν πως απειλούνται (ή όταν πεινάνε), επιτίθενται στον εχθρό, τον οποίο τσιμπάνε ελευθερώνοντας ταυτόχρονα και ουσίες με όξινες ή βασικές ιδιότητες. Δηλ., χημικές ουσίες που συμπεριφέρονται σαν οξέα ή σαν βάσεις. Όταν με το τσίμπημα μεταφερθεί οξύ, τότε η δράση του μπορεί να εξουδετερωθεί εάν γίνει εντριβή της περιοχής με βάση. Αντιστρόφως εάν μεταφερθεί βάση, η εδουδετέρωσή της θα γίνει με οξύ.
Το τσίμπημα της σφήκας έχει βασικές ιδιότητες και μπορεί να εξουδετερωθεί με οξύ (π.χ. ξύδι, λεμόνι, κτλ). Η μέλισσα με το τσίμπημά τους μεταφέρει όξινη χημική ουσία η οποία μπορεί να εξουδετερωθεί με τη χρήση κάποιας βάσης (π.χ. μαγειρική σόδα ή διάλυμα αμμωνίας). Επίσης όξινες ιδιότητες έχει η ουσία μυρμηγκικό οξύ που υπάρχει στην τσουκνίδα και σε ορισμένα μυρμήγκια.
